วันเกิดอั๊บ

วันนี้มีนัดซ้อนซ่อนรักค่ะ

แหะ แหะ......จริงๆ ก็ไม่ใช่ขนาดนั้นหรอก ก็แค่ว่า เรากะตาเหม่งมีนัดเจอนุอั๊บ (เหมือนเคย) แต่บังเอิญว่า เราเองก็มีนัดกะเพื่อนด้วย ก็เลยตกลงกะตาเหม่งไว้ว่าให้ตาเหม่งไปเจอนุอั๊บก่อนก็ได้ พอเราเจอะเจอเพือนเรียบร้อยจะตามไปเจอทีหลัง เพราะเรามั่นใจว่าเจอเพื่อนๆ เพื่อหม่ำมื้อเย็นเนี่ย สองทุ่มกว่าจะก็น่าจะได้แยกย้ายกันกลับบ้านแล้ว.....แบบว่า เพื่อนๆ เป็นเด็กอนามัยหง่ะ

แต่พอเอาเข้าจริง กลายเป็นว่า ตาเหม่งดั๊นนนน มีนัดลูกค้าตอนทุ่มนึง......เพราะงั้น ตาเหม่งก็น่าจะเสร็จงานพอๆ กะเราแยกย้ายจากเพื่อนๆ ละมั้ง

เลยเอาเป็นว่า พอเราเลิกงาน ก็จัดการขึ้น taxi ต่อ BTS ไปหาเพื่อนที่พารากอน แล้วจากนั้นค่อยดูอีกทีละกันว่าจะเอายังไง

เราไปถึงพารากอนตั้งกะ 6 โมงครึ่ง (แบบว่า ออกจากที่ทำงานตอน 6 โมง......เร็วเน๊าะ) จากนั้นก็ไปจัดการสั่งเค้กให้พี่อั๊บ เพราะเมื่อวานเป็นวันเกิดพี่อั๊บน่ะ......ที่แรกจะสั่งที่ vanilla industry แต่บังเอิญว่าไม่มีแบบก้อนโตๆ แล้ว ก็เลยไปสั่งที่ Lenorte แทน (เหตุที่ไม่ได้โทสั่งล่วงหน้า เพราะไม่แน่ใจว่าเพื่อนจะนัดเจอที่ CTW หรือ พารากอนอ่ะ)......ทาง Lenorte ใช้เวลา1 ชั่วโมง ประดิษฐ์เค้กแบบที่ต้องการ เก๊าะเลยใช้่เวลารอเนี่ยแหละไปหม่ำมื้อเย็นกะเพื่อนๆ

วันนี้ เพราะแม่นางบ๊วยท้องไม่ดี ไม่อยากทานของทอดๆ พวกเราเลยเลือกหม่ำโอโตยะกัน.......ซึ่งก็เหมือนเดิม เพราะโอโตยะที่พารากอนเนี่ย......คิวยาวมากกกกกกกกกก

รอคิวแบบ 45 นาทีได้อ่ะ......ไม่น่าเชื่อ !!!!

นั่งเม้าท์กะบ๊วยกะป้าพร รอคิวและรอน้องหญิง......และก็เช่นกัน กว่าหญิงจะหาที่จอดรถได้ ก็ถึงคิวพอดี......ใช้เวลาจอดรถนานมั่ก แถม valet เต็มอีกตังหาก.......55555 (หัวเราะพร้อมน้ำตา T_T)

นั่งหม่ำโน่นเม้าท์นี่ประมาณชั่วโมงนิดๆ......ก็ได้เวลาแยกย้ายค่ะ

เรามุ่งหน้าไปรับเค้กที่ Lenorte......พอได้เค้กเรียบร้อยก็โทหาตาเหม่งเพื่อสอบถามว่า อยู่หนใดแล้ว......แต่ตาเหม่งปิดโทสับ (เอ๊ะ.....ยังไง) พอโทเข้าอีกเครื่องก็ไม่รับสายอีก......เลยไม่แน่ใจว่ายังติดลูกค้าอยู่ หรือไม่ได้ยินเสียงโทสับกันแน่......เก๊าะเลยตัดสินใจโทหาพี่อั๊บ เผื่อว่าตาเหม่งจะอยู่กะนุอั๊บแล้ว แต่ก็ได้คำตอบว่า ตาเหม่งยังไม่ได้อยู่กะนุอั๊บ และอั๊บเองก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน (_ _")

พอรู้ว่าเราหม่ำข้าวกะเพื่อนเสร็จแล้ว......นุอั๊บก็เสนอว่าจะมารับเราแทน......ซึ่งจริงๆ เราก็ไม่อยากอิดออดหรอกนะ แต่ติดตรงที่ว่าจะซื้อเค้กไปสะใภ้พี่อั๊บ.......ถ้ามารับก็รู้หมดอ่ะดิ.......เลยเลือกที่จะรอตาเหม่งแทน

ในที่สุด......ตาเหม่งก็ยอมรับโทสับ แต่พอรับปุ๊บก็บอกว่าเดี๋ยวโทกลับ......เราเลยรีบบอกไปว่า รีบๆ โทกลับนะ เพราะจะขึ้น BTS แล้วจะต่อด้วย MRT .......อยากรู้ว่าจะให้ไปเจอที่ไหน.......ตาเหม่งเลยยอมคุยต่อด้วยอีกนิด

พอได้คำตอบจากตาเหม่งแล้ว.......เราก็มุ่งหน้าเดินไปขึ้น BTS ทันที

แต่......ยังไม่ทันจะได้ขึ้นรถเลย ตาเหม่งก็โทมาบอกว่าคุยกะลูกค้าเสร็จแล้ว.......ก็เลยตกลงกันว่าเจอที่สถานีสุทธิสารละกัน ^^

ใช้เวลาเดินทางไม่นาน แต่แอบลำบากตรงที่ต้องประคองถุงเค้กไม่ให้มีคนมาชน......แบบว่ากัวเค้กไม่งามอ่ะ

ลง MRT เรียบร้อย ก็ออกทางออกที่ตาเหม่งสั่ง.......ยืนรอตาเหม่งแป๊ปนึง ตาเหม่งก็มาถึง.......พอขึ้นรถได้ปุ๊ป เราก็ของัดกล่องเค้กปั๊บ เพราะดูเหมือนว่าทางร้านจะลืมให้เทียนมาอ่ะ.......แล้วก็พบว่า ลืมจริงๆ น่ะแหละ......ก็เลยไปหา 7-11 เพื่อซื้อเทียนหน่อย เดี๋ยวจะไปครบกรรมวิธี......หุหุ

พอถึงร้านจอดรถเรียบร้อย ก็จัดการหยิบเค้กออกจากกล่อง (แต่คว้าถุงกะกล่องถือไปต่างหาก) เอาเทียนปักสามเล่ม (ตามหลักสิบของอายุพี่อั๊บ แต่ไม่บอกหลักหน่วย) แล้วก็เดินไปแอบๆ ข้างๆ ร้านก่อน เล็งว่านุอั๊บนั่งตรงไหน......แล้วก็ค่อยจุดเทียนเดินไปสะใภ้อั๊บ

พอส่งเทียนให้ ก็บังคับให้พี่อั๊บเป่าเทียน.......พี่อั๊บกำลังมึนงงก็เลยเป่าเทียนให้........แล้วก็เลยได้ถ่ายรูปมา

จากนั้น......ก็เก็บเค้กเข้ากล่อง เพราะของหวานไม่ควรทานกะอัลกอฮอลล์.......เอาไว้ไปหม่ำที่บ้านละกันเนอะ

ตอนนี้นุมีแอบบ่นอั๊บว่า ทีนุให้เป่าเทียนไม่ยอมทำ แต่กี้ให้เป่าก็เป่า......เอ่อออ......อยากจะบอกนุว่า ตอนให้ทำนั่นพี่อั๊บคงมึนงงอยู่ แล้วทำตามไปแบบไม่มีสติ......ถ้าไม่มึนงง คงไม่เป่าเหมือนกันอ่ะจ้ะ - -"

แล้วก็.......ดื่ม หม่ำ เม้าท์ ตามปกติ.......จนกระทั่งเกือบๆ ตีหนึ่ง พี่ที่ร้านก็มาขอว่าต้องให้เลิกหม่ำที่ร้านแล้ว เพราะตอนนี้ตำรวจกวนเยอะ.......พวกเราเป็นคนดี ก็เลยเก็บข้าวของ ไปต่อกันที่บ้านนุอั๊บ

ไปถึงบ้านปุ๊ป......อั๊บก็ชี้ชวนชมการ์ดที่นุทำให้ตรงหน้าประตูกะหน้าตู้เย็น......น่ารักมากๆ สวีทมากๆ........ชอบบบบ จัง^^

แล้วก็นะ.....ดื่ม หม่ำ เม้าท์ กันต่อ.......แต่คราวนี้ได้ชิมเค้กเรา กะเค้กไอติมที่นุซื้อมาให้อั๊บด้วย......อะหย่อย

นั่งกันต่อจนตีสาม.......เราง่วงมากกกก ก็เลยขอตัวเข้าไปนอน.......พอเราเข้านอน วงก็แตก.......จริงๆ มันจแตกก่อนหน้านั้นแล้วล่ะ เพราะนุแอบหนีไปนอนแล้ว แต่อัํบลากตัวออกมา......ตอนที่เราเข้านอน เลยได้ยินเสียงโวยวายกันด้านนอก......แต่ไม่รู้ว่าสงบมะไหร่ เพราะเราหลับไปแล้นนนนนน

สุดท้ายนี้......เพ่อั๊บค้า.......Happy Birthday อีกรอบนะค้า ^^