เล่นแบดครั้งแรกของเรา

แต่ก่อนแต่ไร ตาเหม่งก็พอเป็นนักกีฬาอยู่บ้าง.......สมัยยังละอ่อนก็ออกไปเล่นแบดที่คอร์ทกับเพื่อนๆ เกือบทุกเย็น พอเข้ามหาวิทยาลัยปะเหมาะเคราะห์ดี (หรือร้ายก็ไม่ทราบได้) อยู่ดีๆ ก็ได้ตกร่องปล่องชิ้นเป็นนักกีฬาเปตองของธรรมศาสตร์ไปซะงั้น......พอออกมาเรียนโทก็ยังไปตีแบดตามคอร์ทกับเพื่อนๆ อยู่บ้าง.....พอทำงานแล้วก็เข้า fitness ที่ไม่ใช่คะว๊าว แล้วก็ตีแบดเหมือนเดิม

จนกระทั่งมาพบกะอิชั้นเนี่ยแหละ.......วงจรการเล่นกีฬาของตาเหม่งก็หายวับไปกับตา !!!!

เนื่องด้วยอิชั้นเป็นคนเล่นกีฬาไม่ขึ้นเอาซะเลย.......ชีวิตนี้เล่นได้ดีเป็นอย่างเดียวคือ “ว่ายน้ำ” ที่บอกว่าได้ดี ก็เพราะได้เป็นนักกีฬาของโรงเรียนตอนประถมแค่นั้นเอง.....ส่วนกีฬาอย่างอื่นนั้น อย่างมากก็แค่ตีแบดอยู่ในซอยหมูบ้าน.....แค่เนี้ยยยย !!!!

ทีนี้.......พอได้มาอยู่กะตาเหม่งผู้ซึ่งเกลียดกลัวการว่ายน้ำเป็นอย่างมาก........กิจกรรมการเล่นกีฬาของเราสองคนเลยไม่อาจเกิดขึ้นได้ เพราะที่เราทำได้ดี คือ ว่ายน้ำนั้นตาเหม่งไม่แม้แต่ชายตามอง แถมพอลงไปอยู่ในน้ำ ตาเหม่งก็เกิดอาการเป็นอัมพาตสิ้นแมนกันไปในทันที.......ขนาดว่า มีสระว่ายน้ำที่สโมสรในหมู่บ้าน ตาเหม่งยังไม่เคยแม้แต่จิ้มเท้าลงน้ำเลย แล้วแบบนี้จะไปเล่นกีฬาด้วยกันได้อย่างไร ???

แต่ตาเหม่งก็ไม่ยั่นในการชักชวนเราเล่นกีฬา........ซึ่งกีฬาที่น่าจะลงตัวสำหรับเราสองคนมากสุด ก็คือ แบดมินตัน (ละมั้ง) คะ.......เนื่องด้วย ตาเหม่ง (น่าจะ) ตีได้ดีอยู่แล้ว ส่วนเราก็เคยไปตีตามคอร์ทบ้าง แม้จะไม่ค่อยได้เรื่อง ตีได้แค่เปาะแปะ แต่ก็ยังดีกว่าไปหัดกีฬาอื่นๆ แน่ๆ.........ตาเหม่งเก๊าะเลยชวนเราไปหาคอร์ทแบดตีมาตั้งกะคบกันนั่นแหละค่ะ แต่ก็ยังไม่เคยได้ไปตีเลยซะที

จริงๆ แล้ว.......ไม่ใช่เพราะเราไม่ยอมไปนะ แต่เราไม่ร่วมมือในการหาคอร์ทไง แบบว่า ถ้าหาคอร์ทได้ ชวนไปก็ไปน่ะ แต่ให้กระตือรือร้นเนี่ย.......ก็ไม่ขนาดนั้น......ตาเหม่งเองก็ยังไม่ได้จริงจังในการหาคอร์ท เพราะงั้น เราสองคนก็เลยยังไม่ได้เริ่มเล่นแบดกันซะที

จนกระทั่งวันนี้.......ตาเหม่งมีนัดกับลูกค้าแถวๆ บ้าน.......พอไปพบลูกค้าเรียบร้อย ตาเหม่งก็พบว่าแถวๆ บ้านเรามีคอร์ทแบดอยู่นี่นา.........ก็เลยลองเข้าไปดูสภาพแล้วก็พูดคุยดู ปรากฏว่า คอร์ทก็ดูโอเค ราคาก็โอเค เลยดีอกดีใจกลับมาบ้านชวนเราไปเล่น........เราเห็นตาเหม่งจัดการเรียบร้อยขนาดนั้นแล้วก็เลยสนองนี้ดแต่โดยดี.......ตาเหม่งเอง คงกลัวเราเปลี่ยนใจก็เลยมัดมือชกจองคอร์ทตอนค่ำทันที

ตอนเย็น.......ตาเหม่งก็เลยจัดการเตรียมพร้อมสำหรับเล่นแบดค่ะ......อันดับแรกที่ต้องมีก็คือ รองเท้ากีฬา !!!!

น่านนนนน......เป็นไงละคะ......เล่นแบดวันนี้ ซื้อรองเท้าวันนี้ค่ะคุณผู้ช้มมมมมม !!!!

คือ ถามว่าเราสองคนไม่มีรองเท้าผ้าใบกันเหรอ.......จริงๆ ก็มีอ่ะ แต่แบบเป็นรองเท้าผ้าใบแนวแฟชั่นเอาไว้หลอกคนอื่นว่าพอจะ healthy อยู่บ้าง แต่รองเท้าแบบนั้นก็เอามาเล่นแบดไม่ได้หรอกค่ะ.......ตาเหม่งเลยต้องลากไปซื้อรองเท้าก่อนเป็นอันดับแรก......แบบว่ามีปลอบด้วยว่า จะพาไปหม่ำๆ ก่อนเล่นแบดด้วย (เพราะหลังตีจะดึกแล้วจะไม่ให้หม่ำอะไรแล้วนั่นเอง - -")

ทีแรก........ก็เลือกกันว่าจะไปซีคอนหรือเสรีดี........แต่ตาเหม่งจำได้ว่าที่เสรีก็มีโซนขายเครื่องกีฬา เหมือนพวก super sport อะไรทำนองนั้น ก็เลยเลือกไปที่นั่นก่อน ซึ่งเข้าทางเรามาก เพราะว่าเราอยากหม่ำเค้กอยู่พอดี แล้วที่เสรีมีโบว์เค้กขายอ่ะดิ.......ได้ซื้อแน่นอน......อิอิ

ก่อนจะเข้าเสรี.......เจอร้านหมูกะทะก่อน........คนเยอะพอดูเหมือนกัน ตาเหม่งเคยได้ยินเราบ่นๆ กะว่าอยากทานอะไรที่เป็นเนื้อสัตว์อยู่.......ตาเหม่งเองก็ท่าทางอยากหม่ำเหมือนกัน เลยตั้งท่าจะเลี้ยวรถเข้าไป........แต่เราห้ามทัพไว้ซะก่อนว่ามีเวลาแค่นิดเดียวก่อนเวลานัด ต้องซื้อรองเท้าด้วยอะไรด้วย ถ้ามานั่งละเลียดหมูกะทะคงไม่ได้เล่นแล้วมั้งแบดเนี่ย หรือถ้าได้เล่นอาจจะต้องถอดรองเท้าเล่นแหงมๆ ตาเหม่งเลยหักเลี้ยวออก ตรงไปเสรีเหมือนเดิม

แต่พอเข้าไปเดินดูที่เสรีแล้ว ไม่ค่อยมีรองเท้าให้เลือกเลยค่ะ เราสองคนเลยเปลี่ยนใจไปซีคอนดีกว่า......ก่อนออกจากเสรีเราเลยขอแวะโฉบช็อคฟัดจ์ของโบว์เค้กมากล่องนึง.......ไหนๆ ก็มาเสรีแล้วนี่เนอะ......หุหุ

ขึ้นรถได้ เราก็ไม่รอช้า ขอให้ช่วงเวลานิดเดียวระหว่างเสรีมาซีคอนเปิบเค้กซะเรย.........แล้วก็พบว่า เหมือนเค้กจะอร่อยน้อยลงหน้าช็อคไม่หนาเหมือนเดิม เนื้อเค้กไม่ชุ่มช็อคเหมือนเดิม.......ขัดใจมากกกก.....เลยหม่ำไปได้แค่ 1 ใน 4 ของชิ้นเท่านั้น (แต่ถ้าคนรู้ขนาดเค้กอาจจะมีหนาวว่าระยะทางแค่นี้หม่ำไปตั้ง 1 ใน 4 ได้ไงกัน....ฮี่ฮี่)

พอถึงซีคอนก็เข้าไปดูรองเท้ากีฬากันค่ะ.....มีเยอะกว่าที่เสรีตั้งแยะแน่ะ มีโปรโมชั่นด้วย มีลดราคาด้วย......ชอบบบบบ

หลังจากเดินเลือก (ด้วยความงก) อยู่ตั้งนาน......อยากได้แบบของ Ked’s หรือ converse เพราะมันราคาน่ารักอยู่แถมใส่ไปเที่ยวก็ได้......แต่ตาเหม่งไม่ยอมค่ะ พี่แกบอกว่ามันไม่ใช่รองเท้ากีฬา ให้เลือกแบบเป็นรองเท้าสำหรับเล่นแบดโดยเฉพาะ....หง่ะ (_ _)

เดินดูไปเรื่อยๆ.......เน้นโซนที่ลดราคาก่อน........ก็ได้คู่ที่อยากได้ ราคาที่อยากได้ คือลด 40% เหลือคู่ละ 1140 ค่ะ.......แต่ด้วยเหตุว่ากรรมมันบัง เพราะสีนี้เหลืออยู่คู่เดียวเบอร์เดียว และไม่ใช่ทั้ง size เราและตาเหม่งก็เลยอดไป ต้องเดินหาคู่ใหม่......อีกคู่นึงที่ตาเหม่งว่าโอเค ลดแล้วก็ยังเหลือ 1740 บาท ซึ่งเราว่าแพงไป.......เล่นเอาตาเหม่งบ่นว่าแพงตรงไหน ทีซื้อของ ซื้อรองเท้าแบบอื่น ซื้อกระเป๋าแพงกว่านี้ตั้งเยอะยังไม่เห็นว่าแพง

ก็แหม......ของอะไรที่เราไม่ชอบ (ใช้) ไม่ว่าจะราคาเท่าไหร่มันก็แพงอ่ะนะ......ว่ามะ??

ในที่สุด หลังจากเดินกันจนปรุ ก็ได้รองเท้าที่เหมือนกะคู่แรกที่อยากได้มา (แต่คนละสี เพราะคู่ที่อยากได้นั่นเป็นสีทอง แต่ไอ้ที่มีไซส์เนี่ย เป็นของใหม่ มีสีแดงกะดำ แถมไม่ลด 40%) แต่ก็ซื้อด้วยโปรโมชั่น ซื้อคู่เดียวลด 20% ถ้าสองคู่ลด 30% ซึ่งเราซื้อพร้อมกันสองคู่อยู่แล้ว......เลยได้คู่ละ 1330 จากราคาเต็ม 1900.......จริงๆ ถ้าคู่แรกมีไซส์จะดีมาก เพราะทรงเดียวกัน แบบเดียวกัน ต่างกันแค่ “สี” แค่เนี้ย......ไม่งั้นลดได้อีกคู่ละสองร้อยแน่ะ !!!!

แล้วเราก็เลือกสีไม่ได้อีก เพราะไซส์เรามีแต่สีดำ......ส่วนตาเหม่งก็ได้สีแดงสดใสไปแทน........แง๊ Y_Y

ตาเหม่งจ่ายเงินค่ารองเท้าเรียบร้อย ก็บอกว่า คู่นี้ผึ้งซื้อให้นะคะ !!!!

หน้าตาตาเหม่งบอกว่า พี่แกลงทุนเต็มที่สำหรับการเล่นแบดครั้งนี้.......ซื้อรองเท้ากีฬาให้เลยเชียว ประมาณว่า แกห้ามเบี้ยวนะเฟ้ย........เพราะพี่แกย้ำว่า ต้องเล่นให้คุ้มค่ารองเท้านะคะ (_ _)

รองเท้าเรียบร้อย......ก็มุ่งหน้าไปหาอะไรหม่ำกันค่ะ......เหลือเวลาชั่วโมงนึงก่อนนัด เลยเลือกหม่ำของง่ายๆ เป็น “เจียง ลูกชิ้นปลา” เป็นเตี๋ยวแบบอร่อยง่ายๆ ราคาน่ารัก.......เราสองคนหม่ำกันบ่อยๆ ค่ะ ^^
หม่ำเรียบร้อยก็เดินทางไปยังคอร์ทแบดที่ตาเหม่งจองไว้.........เราสองคนไปคอร์ทนี้ค่ะ “สนามแบดมินตันสวนหลวง” อยู่แถวๆ สวนหลวง ร.๙ นะคะ.....ค่าคอร์ทที่นี่ ชั่วโมงละ 130 บาท (แพงป่าวไม่รู้อ่ะ)......ตาเหม่งจองไว้แค่ชั่วโมงเดียว เพราะเล่นแค่สองคน......ลองเซิฟ เซิฟดูก่อง ^^

เราสองคนเตรียมไม้แบดไปเอง เพราะเราค้นเจอที่หลังตู้สองอัน......แต่ถ้าไม่มีจะเช่าเค้าก็ได้ค่ะ คิดค่าเช่าครั้งละ 40 บาทต่ออัน.......ส่วนลูกแบดไม่มี เลยต้องซื้อ 50 บาทแน่ะ แพงชะมัด

เตรียมอุปกรณ์เรียบร้อย แวะตรงโซนนั่งเล่นขอไปเข้าห้องน้ำกันก่อง


ส่วนอุปกรณ์ในการทำกิจกรรม....ได้มาประมาณนี้ค่ะ


จากนั้นก็เดินมุ่งหน้าเข้าคอร์ทที่จองไว้........ดูทะมึนทะมึนเนอะ ^^"


ใส่รองเท้าคู่ใหม่แร้น......สีดำ-ขาว.....แมนมั่กของเรา (แต่ดันเตรียมถุงเท้าสีลูกกวาดไป ไม่เข้ากันอย่างแรง)


รองเท้าสีแดง-ขาว......สุดแสนสดใสของตาเหม่ง (อิจฉา.....อยากได้สีสดๆ มั่ง)


ของเราสองคน

ก็ขอมีรูปก่อนเล่นหน่อย.......เล่นแบดครั้งแรกในรอบสามปีฝ่าๆ ของตาเหม่ง และห้าปีของเราเลยมั้งนั่น - -"


เฮ้ออออ.......หลังจากถ่วงเวลาอยู่นาน........ในที่สุด ก็ถึงเวลาลงไปเล่นแล้ว (_ _)

ตาเหม่งเริ่มเล่นแบบปรานี แต่เราก็ยังตีไม่ค่อยโดน หรือโดนก็ไม่พ้นเนต !!!

ซักพักก็......ไม่ดีขึ้น แต่ตาเหม่งเริ่มแกล้ง เริ่มโยกซ้ายโยกขวา.......หง่ะ เหนื่อยมั่ก ขอโบกกกกก !!!!

ในที่สุดก็อดรนทนไม่ได้ส่งเสียงแหวไปว่า ถ้าไม่ดีให้รับได้ดีๆ จะให้ตีคนเดียวแล้วนะ เพราะเหนื่อยเกินจะทานทน (เก็บลูกเหนื่อย ???)

ตาเหม่งก็เลยดีแบบดีๆ ที่เรารับได้ เลยค่อยสนุกหน่อย แต่ตาเหม่งคงไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ตบ ไม่ได้เล่นแรงๆ เร็วๆ แบบที่เคยเล่น (_ _)

เราเหนื่อยแสนสาหัสอยู่ประมาณ 40 นาทีค่ะ.........ยี่สิบนาทีที่เหลือ ไม่ค่อยเหนื่อยแล้ว.......ไม่รู้ว่าอยู่ตัว หรือว่าตีไปท่องไปว่า นาทีละสองบาทกันแน่......ฮี่ฮี่

ในที่สุด.......หนึ่งชั่วโมงแห่งการออกกำลังกายกับการตี (หรือเก็บ?) ลูกแบดก็ผ่านพ้นไป......ดีใจมากกกกกกก !!!!

ตาเหม่งถามว่ามาตีอีกมั้ย......โถ โถ ใครจะกล้าตอบให้เสียใจละคะ ก็เลยบอกไปว่า มาสิ......แต่ก็ตอดไปนิดว่า ถ้าเช่าคอร์ทแค่ครึ่งชั่วโมง เค้าจะยอมมั้ย.......เล่นเอาตาเหม่งขำกลิ้งบอกว่า จะเล่นครึ่งชั่วโมงก็ได้ แต่ต้องจ่ายครบชั่วโมงนะอ้วน......เฮ้อออออ (_ _)

ว่าแล้วตาเหม่งก็เลยจองคอร์ทในวันศุกร์เผื่อไปเลย ไหนๆ ก็มาตีแล้วนี่เนอะ ^^"

ขากลับบ้าน.......เราปรายตาไปเห็นว่าใกล้ๆ กันนั้นมีคอร์ทแบดอีกคอร์ทนึง เลยลองชวนตาเหม่งเข้าไปดูเผื่อว่าจะน่าสนใจกว่า.........แล้วก็พบว่า ที่นี่เป็นคอร์ทที่อยู่ชั้นสองค่ะ......ค่าคอร์ทถูกกว่าที่แรก 10 บาท.......เลยตกลงกันว่า ถ้ามีคอร์ทใกล้ๆ บ้านสองคอร์ทแบบนี้ ไม่ต้องจองก็ได้นะ เพราะเราตีกันตอนดึกๆ อยู่แล้วอ่ะ......แบบว่า วันไหนอยากตีก็มาตีเลยน่าจะสะดวกกว่า ^^

กลับถึงบ้าน.......อาบน้ำ เล่นเกมใน fb ไปเรื่อยๆ........แล้วไงละคะ......ก็หิวน่ะสิ......มองหน้าตาเหม่งแล้ว.......ก็เลยไปแฮฟเอาโบว์เค้กมาหม่ำต่อ.......หมดไปอีก 1 ใน 4.......ค่อยยังชั่วหน่อย.......เฮ้ออออ

ตาเหม่งเห็นเราหม่ำแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า........ไปออกกำลังกายแล้วกลับมาซัดเค้กตอนดึกๆ แบบนี้จะผอมมั้ยเนี่ย ????

เอาน่า......ก็ยังดีกว่ากินอย่างเดียว แต่ไม่ออกกำลังกายเลยละกันแหละ ชิส์ ชิส์ -*-

ผึ้งขา.....ขอบคุณสำหรับรองเท้าแบดคู่แรกในชีวิตนะคะ ^^"