เมื่อคืนมีอะไร ??

หลังจากที่บอกไปว่า ตอนนี้ห้องนอนเรากลายเป็น “ซวยโซน” ทำทีวีเจ๊งกะบ๊งไป 2 เครื่องแล้วนั้น

มะคืนเลยเป็นคืนแรก ที่ตาเหม่งต้องเข้านอนโดยไม่มีทีวี หรือ อีกนัยนึงคือ ไม่มีเสียงทีวี เพราะคืนก่อนนั้นแม้ภาพจะเบลอ แต่เสียงยังใช้ได้อยู่ค่ะ ^^"

แล้วก็อย่างที่เคยบอกไปนั่นแหละค่ะ ว่าตาเหม่งเป็นคนที่ไม่สามารถนอนเงียบๆ ได้........คืนนี้ คืนที่ไม่มีทีวีเนี่ย ต้องมีปัญหาแน่ๆ !!!!

ตกดึก......ตาเหม่งนั่งเล่นเกม เราคุย msn กะเพื่อนๆ แล้วก็อัพบล็อกไปด้วย ซักพักก็คุยโทสับ แล้วก็กลับมาเล่น msn อีก........จนเที่ยงคืนกว่าๆ ตาเหม่งก็โวยวายบอกให้เข้านอนพร้อมๆ กันได้แล้ว.......ก็เลยกล่าวอำลาเพื่อนๆ แล้วก็เตรียมตัวเข้านอนตามปกติ ^^

เหตุมันเกิดตอนเข้านอนนี่แหละค่ะ.......เพราะพอล้มตัวลงนอนแล้ว เราก็พร้อมหลับ......ส่วนตาเหม่งนั้น เมื่อไม่มีเสียงทีวีคอยกล่อมพี่แกก็พร้อมที่จะไม่หลับค่ะ !!!!

แล้วพอพี่แกนอนไม่หลับเนี่ย........ความ “ซวย” ก็จะตกอยู่กับเราที่นอนอยู่ข้างๆ.......แรกๆ พี่แกก็คอยเรียกเราเรื่อยๆ แบบว่า ไม่ยอมให้เราหลับก่อนน่ะ........พี่แกบอกว่า ผึ้งไม่อยากหลับเป็นคนสุดท้ายนี่.......แหม ฟังแล้ว อยากจะบอกว่า จริงๆ อาจจะมีอะไรอยู่ใกล้ๆ (คือ คุณผี) แบบยังไม่นอนก็ได้นะ จะชวนมาอยู่เป็นเพื่อนก็ได้.......แต่ก็กลัวพูดไปแล้ว พี่แกจะหวาดกลัว นอนไม่หลับมากไปกว่าเดิม เลยปิดปากเงียบๆ ไว้.......แล้วก็คุยกะตาเหม่งไปเรื่อยๆ อ่ะ แบบว่า ไม่ให้นอน ก็ไม่นอนละกัน.......เฮ้ออออ (_ _)

พอชวนคุย.......ตาเหม่งก็โวยวายอีก บอกว่า ไม่เอาไม่คุย จะนอนอ่ะ.......เอ๋า......อะไรของไอ่หัวเหม่งฟะ ?!?!?!?

อ่ะ.......ไม่คุยก็ไม่คุย........งั้นนอนละกัน

พอนอน.......คราวนี้ตาเหม่งมาจับมือเราไว้เลยค่ะ.......แบบว่า พอเห็นเรานิ่งๆ เงียบๆ ทำท่าจะหลับ......พี่แกก็เขย่าๆ มือปลุกเล้ยยยยย !!!!!

แบบว่า ไม่ให้นอนอ่ะค่ะ......ถ้าแกหลับ ชั้นจะปลุกอะไรทำนองนั้น.......โอ๊ยยยย ทรมานมาก คนจะนอน ไม่ให้นอนเนี่ย (_*_)

เราก็พยายามจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้นะคะ แต่ไม่ไหวค่ะ......ตาเหม่งเขย่าตลอด !!!!

ทีนี้ พี่แกบอกจุดประสงค์เลยค่ะ ว่ากี้อย่าเพิ่งนอนสิ ผึ้งนอนไม่หลับ.........แล้วก็บอกว่า กี้พูดสิ พูดไปเรื่อยๆ

เราก็เลยชวนตาเหม่งคุยอีกรอบ........พอชวนคุย......ตาเหม่งก็บอกอีกว่า อย่าชวนคุย !!!

เอ๊ะ.......จะเอายังไงกันแน่ ??!?!?!?

ตาเหม่งก็เลยบอกตรงๆ ค่ะ ว่าอย่าชวนคุย เพราะเค้าอยากนอน ไม่อยากคุย แต่ให้เราพูดไปเรื่อยๆ เค้าจะได้ฟังจนเคลิ้มหลับไป

แบบว่า.......จะให้เราทำตัวเหมือน “วิทยุ” นั่นเอง (_ _)

จะบ้าเหรอ.......ใครจะพูดคนเดียวไปได้เรื่อยๆ.......ไม่ใช่ดีเจนะเฟ้ยยยย !!!!

พอทราบความต้องการที่แน่ชัดของตาเหม่งแล้ว.......เราเลยจัดการ “สั่ง” ให้ตาเหม่งไปเอาโทสับมาวางไว้ข้างๆ หมอน แล้วฟังเพลงในโทสับตัวเองไปแทนค่ะ.......เฮ้ออออ (_ _)

พอตาเหม่งได้ฟังเพลง ก็ลั้นลา เลยเลิกยุ่งกับเราค่ะ เลิกเขย่ามือ เลิกปลุก........เราเองก็ได้หลับซะที แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า เราหลับก่อนหรือตาเหม่งหลับไปก่อนอ่ะค่ะ

เพราะฉะนั้น.......ที่ตาเหม่งทำปากดีไว้ใน comment หน้าที่แล้วว่า..... “เมื่อมีแต่ความเงียบในห้อง ตอนดึกๆ จะทำอะไรให้หายเงียบดีน้อ ... ฮิ้วววว (^_^)”......จนทำให้เพื่อนๆ ทั้งหลายสงสัยและสยิวกิ้วว่าตาเหม่งจะทำอะไรนั้น.......ความจริงก็เป็นอย่างที่เล่าข้างต้นแหละค่ะ......พี่แกทำเป็นปากดีไปงั้นเอง........ไม่ได้ทำอะไรเลย เอาแต่ปลุกเรา เพราะนอนไม่หลับเท่านั้นค่ะ ^^

ส่วนคืนนี้........คาดว่าคงไม่เกิดเหตุการณ์แบบมะคืนแล้วค่ะ เพราะทีวีที่ได้ถูกส่งไปซ่อมทั้งสองเครื่องมะวานนั้น ได้กลับมาแล้วในวันนี้

เครื่องใหญ่นั้น อาการไม่สาหัส ได้ยินจากน้องชายแว่วๆ ว่ามีอะไรไหม้ซักอย่างนึง ทำให้ไฟไม่เข้า แล้วก็ช็อตลามปามทำให้อะไรอีกอย่างเจ๊งกะบ๊งไปด้วย......เลยต้องมีการเปลี่ยนอะไหล่กัน........การซ่อมไม่ยาก สนนราคาค่าซ่อม 800 บาทเท่านั้น........ส่วนเครื่องเล็ก อาการแย่กว่ามาก.......ค่าซ่อมราวพันนิดๆ เลยให้ยกกลับมาก่อน ไม่ซ่อมอ่ะ.......เอาไว้ก่อนละกัน

ก่อนยกเครื่องเล็กกลับมา แม่โทรมาถามว่าจะขายทิ้งเลยมั้ย........บอกแม่ไปว่า ไม่ขายอ่ะ ไม่เป็นไร เอามาเก็บไว้ก่อนแหละ........พอแม่กลับมาบ้าน เลยบอกให้ฟังว่า ถ้าขายทิ้ง เค้าให้ราคา 100 บาท !!!!

โอ้แม่เจ้า ดีนะที่ไม่ได้บอกว่า ให้ขายไปเลย ^^"

ก็ทีวีเครื่องเล็กน่ะ แม้จะแค่ 14 นิ้ว แต่ขอบอกว่า ตอนซื้อราคาเท่า 21 นิ้วเลยนะคะ ที่เลือกเครื่องเล็กเพราะตอนนั้นเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก......อยู่ห้องคนเดียว ไม่อยากใช้ทีวีใหญ่ๆ ให้แน่นห้อง.......เลยเลือกเป็น 14 นิ้วละกัน เป็นคนไม่ติดทีวีเลยอ่ะ......มาเปลี่ยนเป็นเครื่องใหญ่ เพราะตาเหม่งมาอยู่ด้วย แล้วหม่ามี๊บังคับให้ใช้เครื่องใหญ่แทน.......ก็เลยได้ยกเครื่องเล็กเข้าไปเก็บ.......และถึงจะเป็น 14 นิ้ว แต่ตีราคา 100 บาทเนี่ย มันเกินไปนะเนี่ย......เสียใจ Y_Y

ตอนนี้ทีวีเครื่องใหญ่ที่ส่งไปซ่อมกลับมาอยู่ในซวยโซนแล้วค่ะ.......คาดว่า ทีวีคงไม่เจ๊งแล้วละมั้ง........แต่ถึงเจ๊งก็ขอให้เป็นภายใน 3 เดือนละกัน เพราะเค้ารับประกัน 3 เดือน......หุหุ


ส่วนห้องเรานั้น........เรายังคงยืนยันว่าเป็น “ซวยโซน” อยู่ค่ะ........เพราะเมื่อตอนเย็นย่ำ เราเปิดตู้เสื้อผ้า หากุงเกง (ที่ตาเหม่งหาไม่เจอ) ให้ตาเหม่ง........แล้วก็เลยถือโอกาสพับเสื้อผ้าให้ตาเหม่งด้วย.......ซึ่งปกติก็ไม่มีปัญหาอะไร........แต่วันนี้ คงเป็นเพราะเรานั่งใน “ซวยโซน” ละมั้ง.......นั่งกะพื้นปุ๊ป กุงเกงขาดแคว่ก !!!!

ขาดตรงเป้าลากยาวเฟื้อยเลย.......หมดทางเยียวยา

ตัวโปรดด้วยอ่า.......ใส่มานานมาก ชอบ เพราะใส่สบายสุดๆ.......ชายขาขาดก็ยังขอใส่.......คาดว่า ที่ขาดก็คงเพราะเก่าจนเปื่อยน่ะแหละ......แต่ทำไม๊ ทำไม ต้องมาขาดในช่วงเวลาที่อะไรๆ ก็เจ๊ง.........ที่สำคัญ ใส่เดินไปเดินมาตั้งนานไม่เป็นไร.......มาขาดตอนนั่งใน “ซวยโซน” นี่จนได้......ตอกย้ำสุดๆ Y_Y

ตอนนี้........เราเลยต้องระมัดระวังตัวในเวลาอยู่ “ซวยโซน” เป็นพิเศษ........ต่อไปอะไรจะเจ๊งอีกน้า ????

สาธุ๊........อย่ามีอะไรเจ๊งอีกเลย หนูจะหมดตัวแล้วค่า (-/!\-)