ครั้งที่ 34 @ Seacon Square

วันครบรอบของเราสองคนผ่านมาแล้วค่ะ......วันนั้นเราไม่ได้ไปฉลองกันสองคน แต่ไป hang out กะเพื่อนๆ เพียบเลย สนใจอ่านได้ตรงนี้นะคะ “19 July 09 @ มากมายหลายที่”^^

ส่วนการฉลองครบรอบเดือนที่ 34 ของเราสองคนนั้น......เราตกลงกันแล้วว่าจะไปฉลองโดยการดูหนังค่ะ......แล้ว เรื่องที่เราสองคนเลือกไว้ ก็คือ “Harry Potter: the Half-Blood Prince” ค่ะ

วันนี้ เราสองคนว่างตอนเย็นๆ เหมือนๆ กัน.......ก็เลยตกลงกันว่า ไปดูกันวันนี้แหละ......ทีแรก ก็เลือกๆ กันอยู่ว่า จะดูที่พารากอนดี หรือกลับไปดูที่ซีคอนสแควร์ แถวๆ บ้านดี......ข้อดีของพารากอน คือ เดินทางง่าย แค่ข้ามสะพานลอยมาเอง ดูเสร็จดึกๆ กลับบ้านก็รถไม่ติดดี แต่ถ้าไปดูที่ซีคอน ก็คือ ต้องเดินทางไกลหน่อยกว่าจะถึง แต่กลับบ้านง่าย แป๊ปเดียวถึง......หลังจากพินิจพิเคราะห์แล้ว ตาเหม่งเลือกที่จะกลับไปดูที่ซีคอนสแควร์ค่ะ ^^

รอบหนังที่ซีคอนที่เราดูไว้เป็นรอบทุ่มครึ่ง เพราะฉะนั้น ก็เลยต้องรีบออกจากที่ทำงานเร็วหน่อย.....ที่เลือกรอบนี้ เพราะรู้มาว่า แฮรรี่ภาคนี้กินเวลา 3 ชั่วโมงค่ะ ถ้าดูรอบดึกๆ คงไม่ไหวแน่ๆ เดี๋ยวตาเหม่งหนีไปเฝ้าพระอินทร์เหมือนตอนดู Angle & Demon ล่ะแย่เลยเชียว (_ _)

เราสองคนเร่งกันสุดฤทธิก็สามารถไปถึงซีคอนได้ในเวลาทุ่มนึงค่ะ.......แต่พอไปจองตั๋วพบว่า หนังรอบทุ่มครึ่งนั้นเป็น gold class อ่ะ.......ด้วยความงก เราสองคนเลยเลือกที่จะเลื่อนไปดูรอบถัดไปที่เป็น Digital แทน........ถึงจะแพงกว่ารอบปกตินิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ถือว่า เป็นการฉลองวันครบรอบ ดูแพงขึ้นหน่อยนึงก็ได้อ่ะ ^^


พอเลื่อนไปดูรอบสองทุ่มครึ่ง เราสองคนเลยมีเวลาเหลือก่อนดูหนังอีกเกือบชั่วโมงครึ่งแน่ะค่ะ.......เลยไปหาอะไรทานหน่อยดีกว่า.........เดินไปเดินมา เลือกไม่ถูกซะทีว่าอยากจะหม่ำอะไรกันดี

ในที่สุดก็เลือกที่จะหม่ำ “Sukishi” ค่ะ........ที่เลือกที่นี่ เพราะเห็นว่าเพิ่งมาเปิดใหม่ที่ซีคอน แล้วก็คนยังน้อยอยู่ ไม่ต้องรอคิวเลย........อันที่จริง คิดว่าเป็นที่เดียวกะ “Shabushi” ด้วยค่ะ เพราะร้านแดงๆ เหมือนๆ กัน แถมจัดร้านคล้ายๆ กันอีก แต่ตรงชาบูชิของจริงนั่น คนรอคิวเยอะม๊ากกก.......เราสองคนไม่อยากรอเลยเลือกมาหม่ำตรงนี้แทน เพราะคิดว่าเป็นอีกสาขา.....โง๊ โง่ เนอะ -*-

พอเข้ามานั่งเรียบร้อย ก็ยังเบลอคิดว่าเป็นชาบูชิอยู่ดี......เลยถามน้องพนักงานว่า แล้วสาขานี้ต่างกะสาขาโน้นยังไงคะ (พร้อมชี้มือไปที่ชาบูชิด้วย)......น้องเค้าก็ตอบแบบอึ้งๆ ว่าไม่ทราบเหมือนกันค่ะ.......แล้วก็คงตอบในใจว่า ก็แหม จะทราบได้ไงละคะ มันคนละร้านนี่คะพี่ขา.......เหอ เหอ

เนี่ยค่ะ ชื่อร้านเต็มๆ..... “Sukishi” หรือ “ซูกิชิ” ค่ะ


พอเลือกที่นั่งได้ปุ๊ป......เราสองคนเลือกนั่งแบบนั่งโต๊ะอ่ะค่ะ จะได้หม่ำๆ หม้อเดียวกัน........เพราะถ้าต่างคนต่างหม่ำคนละหม้อจะเกิดเหตุการณ์ว่า เราเอาแต่หม่ำไม่ยอมชวนตาเหม่งคุยเลย

ระหว่างที่ยังไม่ได้ตั้งหม้อนั้น........เราก็เลือกอาหารตรงสายพานไว้ได้เพียบค่ะ

ส่วนตาเหม่งก็เดินไปกดน้ำมาให้หม่ำๆ

จากนั้นตาเหม่งก็เดินไปเลือกของข้างเคียงมาให้อีก......มีแบบซูชิหลากหลายหน้า เทมปุระ ปลาหมึกทอดกระเทียม ปูอัดอลาสก้า และอื่นๆ อีกมากมาย


ที่อร่อยโดนใจคือซูชิ กะปูอัดอลาสก้า แล้วก็ปลาหมึกทอดค่ะ........ถูกใจมากๆ

น้องพนักงานตั้งหม้อให้ค่ะ.....เป็นแบบน้ำซุบใสกะน้ำต้มยำอย่างละครึ่งหม้อ (แต่เราสองคนกะว่าครั้งหน้าจะทานเฉพาะแบบซุบใสดีก่า เพราะต้มยำรสยังไม่จัดโดนใจเท่าไหร่)


เนื้อสัตว์ที่นี่จะไม่ได้หลากหลายมากเหมือนที่ชาบูชินะคะ........เพราะที่ชาบูชิจะมีลูกชิ้นแปลกๆ เยอะกว่า......แต่เรากะตาเหม่งดันติดใจ “ซูกิชิ” มากกว่าอ่ะดิ เพราะเนื้อสัตว์อร่อยมั่กอ่ะ.....กุ้งเพียบ เนื้อสไลด์ก็อร่อย หมูก็อร่อย ปลาหมึกอร่อย......เรียกได้ว่า อาหารที่เอามาให้ลวกๆ ต้มๆ นั่น ถูกใจหมดเลย.......กุ้งเนี่ยแบบว่า หม่ำไปเยอะมาก......แต่ไม่รู้ว่า เพราะเพิ่งเปิดใหม่รึเปล่านะคะ ถึงส่งเนื้อสัตว์อร่อยๆ เข้ามาในสายพานเยอะขนาดนี้

นอกจากมีเนื้อสัตว์ที่ส่งมาตามสายพานแล้ว ยังมีประเภทอื่นที่เลือกสั่งได้อีกตังหาก หากส่งเข้ามาในสายพานช้า เช่น ปลาสวรรค์ เบคอน ลูกชิ้นดรัมเบรล ก้ามปู อะไรเงี้ยค่ะ


แล้วน้องพนักงานที่นี่ก็แบบ.....สุดแสนจะเอาใจใส่ มาถามทุกๆ 5 นาทีว่าอยากจะรับอะไรเพิ่มมั้ยคะ.....มีสเต็กด้วยนะ มีซูชิโรลด้วยนะ........เลยแบบสั่งสเต็กเนื้อ สเต็กไก่ กะซูชิโรลมา.......สเต็กเนื้ออร่อยมั่กค่ะ เนื้อนุ่ม ไม่เหนียวเลย ไก่ก็อร่อย........แต่ซูชิโรลเนี่ย ข้าวเยอะไปหน่อย ^^


พอหม่ำชาบูจนอิ่มหนำ......เราก็ไปคว้าของหวานมาค่ะ.....เป็นเหมือนพุดดิ้งหรือเต้าฮวยนมสดนี่ล่ะ......อร่อยดีนะคะ ถ้วยเล็กๆ กำลังหม่ำสบายๆ เลย เลยก็ตามด้วยไอติมสตอเบอรี่อีก 2 ลูกเล็กๆ ส่วนตาเหม่งนั่น หม่ำอะไรไม่ลงอีกแล้วล่ะค่ะ พี่แกเลยไม่ได้ชิมของหวานเลย ^^


หม่ำกันจนแบบพุงกาง.......กับระยะเวลา 1 ชั่วโมง 20 นาทีที่เค้าให้มานั่นน่ะ เราสองคนหม่ำไม่ครบหรอกค่ะ เพราะจะหมดเวลาตอนหนังฉายพอดี.......เลยออกมาก่อนเวลาหน่อยนึง เพราะอิ่มมากๆ แล้ว......แล้วตาเหม่งก็อยากพักนิดนึงก่อนเข้าโรงด้วย


ทำไมถึงต้องอยากพักน่ะเหรอคะ........ก็เพราะตอนจองตั๋วนั่น เราอยากหม่ำ popcorn ค่ะ......แล้วตาเหม่งก็แสนดีตามใจยอมให้หม่ำ.......ส่วนนึงก็เพราะมันมี popcorn ชุดแฮร์รี่ ซึ่งน่ารักมาก แก้วมีหมวก แล้วกระป๋องใส่ popcorn เป็นรูปหม้อเคี่ยวยาของแม่มดอ่ะ........ตาเหม่งเห็นใบชาหลานรัก “คลั่ง” แฮร์รี่ แล้วตอนที่ชีมาดูกะหม่ามี๊ยังไม่ได้ชุดนี้กลับไป ตาเหม่งเลยตัดใจยอมจ่าย 159 บาทให้ใบชาค่ะ.....ส่วนเราก็ได้ผลบุญได้หม่ำ popcorn กะโค้กไป ^^"


ก่อนเข้าโรงหนังแวะเข้าห้องน้ำ เลยถ่ายชุด popcorn (ของใบชา) มาโชว์อีกรอบ.....จะได้เห็นชัดๆ ว่าน่ารักมั่กๆ อ่า ^^


และแล้ว.......เราสองคนก็ได้ฉลองครบรอบเดือนที่ 34 โดยการดูหนัง “Harry Potter 6” หรือ “Harry Potter: the Half-Blood Prince” ตามที่ตั้งใจแล้วค่า


ตอนนี้ออกแนวเป็นความรักวัยรุ่นค่ะ.......ชอบเฮอร์ไมโอนี่มากๆ......เด็กอะไร๊ ยิ่งโตยิ่งสวย........แฮรรี่ยิ่งโตยิ่ง เอ่อออ......เฮ้ออออออ (_ _)

ส่วนคนที่หล่อโดนใจมากสุดคือ พี่ชายฝาแฝดของรอนค่ะ.......กรี๊ดม๊ากกกกก หล่อเท่ห์บาดใจ......เนอะ เนอะ เนอะ.........กรี๊ดจนตาเหม่งหมั่นไส้ หันมาเคาะเหม่งน้อยไปทีนึงเลยหง่ะ (_ _")

ดูเรื่องความรักของรอนกะเฮอร์ไมโอนี่ กับจินนี่กะแฮร์รี่แล้ว โดนใจอยู่ตอนนึงอ่ะค่ะ......ตอนที่เฮอร์ไมโอนี่จิ๊ดๆ ที่รอนไปยุ่งกะสาวอีกคนน่ะ แล้วก็ร้องไห้แงๆ........แล้วก็ถามแฮรรี่ว่ารู้สึกยังไงตอนจินนี่จูจุ๊บกะหนุ่มๆ ซึ่งแฮร์รี่ก็บอกว่ารู้สึกแบบเดียวกันนี่แหละ......ก็จิงนะ คนที่เราชอบไปจิ๊จ๊ะกะคนอื่นให้เห็นคาตาแบบนี้ เป็นใครก็เปรี๊ยะๆ ทั้งนั้นแหละ......จิงป่ะ ^^

แล้วสิ่งที่อยากให้มีจริงๆ เล้ยยยย ก็คือ การที่คนเราเอาความจำมาเก็บไว้ได้เนี่ย.......เริ่ดมากๆ......แบบว่า บางอย่างไม่อยากจำแล้วก็เอามันออกไปเล้ยยยย อันไหนชอบๆ ก็เอามาดูบ่อยๆ....โฮะ โฮะ

ส่วนเนื้อเรื่องโดยทั่วไป ก็เป็นไปตามหนังสือน่ะแหละค่ะ แค่กระชับกว่าหน่อยนึง.......แต่หนังสามชั่วโมงเนี่ย ดูแล้วไม่น่าเบื่อเลยนะคะ........นั่งดูจนจบเรื่องเนี่ย สามชั่วโมงผ่านไปเร็วมากๆ อ่ะ......แบบว่า ยังไม่อยากให้จบเลย อยากดูต่ออีกอ่ะ ^^"

เราเองเคยอ่าน Harry Potter จนจบไปเรียบร้อยแล้ว......ตอนอ่านสนุกมาก เพราะอ่านรวบเดียวจบ 7 เล่มเลย (คือ เคยอ่านตอนสามเล่มแรก แล้วก็ไม่ได้อ่านอีกเลยค่ะ ได้แต่ซื้อให้หม่ามี๊กะใบชาอ่าน)........จำได้ว่า ตอนอ่านเล่ม 6 จบเนี่ย มันรู้สึกแบบอึ้งๆ หงุดหงิดๆ ว่าจะเกิดไรขึ้นต่อไป จนต้องรีบหยิบเล่ม 7 มาอ่านทันที......พอรู้สึกแบบนั้นแล้ว เลยสุดแสนจะเข้าใจความรู้สึกของคนที่อ่านเล่มหกจบแล้ว ต้องรอเล่มเจ็ดอ่ะค่ะ มันคงอึดอัดน่าดู......ซึ่งเหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้นกะตาเหม่งเหมือนกัน เพราะตอนดูหนังจบ ตาเหม่งก็ออกแนวตะหงิดๆ เหมือนมันยังไม่จุใจ มันไม่จบในตอน และอะไรอีกหลายอย่าง......ประมาณว่า เฮ้ยยย....จบแล้วเหรอ????

ซึ่งเราก็เห็นด้วยนะ เพราะตอนอ่านหนังสือก็รู้สึกแบบนี้แหละ เหมือนกันเด๊ะๆ แต่ตอนนั้นได้อ่านต่อเลยอ่ะ.......ส่วนหนังเนี่ย ตาเหม่งคงต้องรอปีหน้าถึงจะได้ดูตอนจบ........ซึ่งก็ปีหน้าแหละค่ะ........แล้วก็กว่าจะได้ดูก็คงลืมเรื่องของภาคนี้ไปเรียบร้อยแล้วแหงๆ (_ _)

ตอนนี้ก็ได้แต่รอ ร๊อ รอ ค่ะว่า ภาคจบจะออกฉายมะไหร่น๊า.......อยากดูต่อจริงๆ เล้ยยยย !!!

ผึ้งขา........ต้องรอดูตอนต่อไปแบบนี้อึดอัดมั้ยเอ่ย.......แต่ภาคจบเนี่ย เราสองคนก็ยังดูด้วยกันเหมือนเดิม ใช่ป่าวคะ ???